X
تبلیغات
ãíÜÜÜÜÜÜÜÜÑÍßÜÜÜÜÜÜÜÜíã | Mirhakim
 
    

ãæÖæÚÇÊ æÈáǐ
ÍÖÑÊ ÓíÏÇáÔåÏÇ Úáíå ÇáÓáÇã :


ÚÇÞá ¡ ÈÇ ˜Óí ˜å ãí ÊÑÓÏ ÇæÑÇ ÏÑæÛæ äÏÇÑÏ åã ÓÎä äãíÔæÏ

ÇÒ ˜Óí ˜å ãí ÊÑÓÏ ÇæÑÇ ÑÏ ˜äÏ ÏÑÎæÇÓÊí äãí˜äÏ

Èå ˜Óí ˜å ãí ÊÑÓÏ Çæ ÑÇ ÈÝÑíÈÏ Ê˜íå äãí˜äÏ

æ Èå ˜Óí ˜å Èå ÇãíÏ Çæ ÇØãíäÇä äíÓÊ ÇãíÏ äãíÈäÏÏ.
ÏÇäáæÏ ÓÎäÑÇäí
ÝÑÌ (1) ÝÑÌ (2) ÝÑÌ (3) ÝÑÌ (4) ÝÑÌ (5) ÝÑÌ (6) ÝÑÌ (7) ÚáÇÆã ÙåæÑ ÌÇãÚå ãåÏæí (1) ÌÇãÚå ãåÏæí (2) ÌæÇä æ ÝÑåä ÇäÊÙÇÑ (1) ÌæÇä æ ÝÑåä ÇäÊÙÇÑ (2) ÂãÇϐí ÞÈá æ ÈÚÏ ÇÒ ÙåæÑ ãÞÇã æ ÔÑÍ ÏÚÇí äÏÈå (1) ãÞÇã æ ÔÑÍ ÏÚÇí äÏÈå (2) ãÞÇã æ ÔÑÍ ÏÚÇí äÏÈå (3) ãÞÇã æ ÔÑÍ ÏÚÇí äÏÈå (4) ÑÇÈØå ÏÎÊÑ æ ÓÑ(1) ÑÇÈØå ÏÎÊÑ æ ÓÑ(2) ÚáÇÆã ÙåæÑ¡ÇäÞáÇÈ ÇÓáÇãí(1) ÚáÇÆã ÙåæÑ¡ÇäÞáÇÈ ÇÓáÇãí(2) ÚáÇÆã ÙåæÑ¡ÇäÞáÇÈ ÇÓáÇãí(3) ÇäÊÙÇÑ æÇÞÚí ÇÒ æ펐í ãäÊÙÑÇä ÊáÇÔ ÈÑÇí ÊÛííÑ¡æ펐í ãäÊÙÑÇä
ÔåÏÇ
ÓÑÏÇÑ ÎíÈÜÜÑ





ÑÇ ãÇ ÇÒ ÇËÈÇÊ ãÛÜÜÜÜÜÇíÑÊ Èíä ͘æãÊ ÇÓáÇãí æ Ïãæ˜ÑÇÓÜÜÜÜÜí ãíåÑÇÓíã ¿ ÒíÑÇ åäæÒ ÏÑ ÝÖÇí ÝÑåäÜÜܐí ÛÑÈ äÝÓ ã흘Ôíã æ ÏÑ ÊÈáíÛÇÊ ÌåÜÜÜÜÜÇäí ÛÑÈ¡ ͘ã ÈÑ Çíä ÞÑÇÑ ÑÝÊå ÇÓÊ ˜å "åÑ å ÛíÑ Ïãæ ˜ÑÇÓí ÇÓÊ ÇÓÊÈÏÇÏ ÇÓÊ." ÎíÑ¡ Çíääíä äíÓÊ.

Çíä ÌãÇÚÊ ÊÕæÑ ã흘ääÏ ˜å ÑÇÈØå ãÑÏã ÈÇ Ïíä æ æáÇíÊ æ ÝÞÇåÊ ãËá ÑíÔ ÇÓÊ ˜å ÈÇ í˜ ÊíÛ "äÇÓÊ" íÇ í˜ ÑíÔ ÊÑÇÔ "ÝíáíÓ" åã ãíÊæÇä Âä ÑÇ ÊÑÇÔíÏ æ ÇÒ ÎæÏ äã흁ÑÓäÏ ˜å Èå ÑÇÓÊí å ÔÏ ˜å ÏÑÓÊ ÏÑ ÒãÇäí ˜å ÛÑÈ ÇíÑÇä ÑÇ ÌÒíÑå ËÈÇÊ ã흁äÏÇÔÊ¡ ãáÊí ˜å åã ÚÇÞÈÊö æÞÇíÚ ÏæÑÇä ãÔÑæØíÊ ÑÇ ÏíÏå ÈæÏäÏ æ åã æÇÞÚå ÇäÒÏå ÎÑÏÇÏ ÑÇ¡ ÈÇÒ åã ÏÑ ÊÈÚíÊ ÇÒ í˜ ÑæÍÇäí ˜å ÇÕáÇð ÇÒ ÇÐÇÔÊä ÈÔÑ Ñæí ÓØÍ ˜Ñå ãÇå ԐÝÊ ÒÏå äÔÏå ÈæÏ æ Èå ÔÑíÚÊ Ê˜äæáæŽí ÇíãÇä äíÇæÑÏå ÈæÏ¡ Èå ÎíÇÈÇäåÇ ÑíÎÊäÏ.

ÂÎÑ ÂÞÇíÇä ãÍÊÑã! Çíä ãÇ åÓÊíã ˜å ÒíÑ Úóáóã Âä ÓíÏ ÈÒѐ – ÑæÍ Çááå ãæÓæí – ÞíÇã ˜ÑÏåÇíã¡ ˜å ÚãÇãåÇí ÓíÇå ÏÇÔÊ æ ÚÈÇ æ ÞÈÇ æ áÈÇÏå ã흁æÔíÏ æ ÌÒ ÏÑ í˜ ãÏÊ ˜æÊÇå¡ åäÇã ÊÈÚíÏ ÏÑ Êјíå¡ áÈÇÓ íÇãÈÑ ÑÇ ÇÒ Êä ÈíÑæä äíÇæÑÏ æ äÚáíä ã흁æÔíÏ æ ÇÒ åÑ Ïå ˜áãåÇí ˜å ã흐ÝÊ¡ åÑ Ïå ˜áãåÇÔ ÏÑÈÇÑå Ïíä ÈæÏ æ Ç͘Çã Ïíä æ æáÇíÊ æ ÝÞÇåÊ æ ÊÞæÇ æ ÊÒ˜íå... æ ÍÊí ÈÑÇí í˜ ÈÇÑ åã äÔÏ ˜å Ïíä ÑÇ Èå ÕæÑÊí ãÊÌÏÏÇäå ÊÍáíá æ ÊÝÓíÑ ˜äÏ æ åÑ Âäå ÑÇ ˜å ãíÎæÇÓÊ Èå ãÇ ÈíÇãæÒÏ ÈÇ ÑÌæÚ Èå ÇãËÇá æ ͘ãí ÈíÇä ã흘ÑÏ ˜å ÇÒ ÇÍÇÏíË æ ÑæÇíÇÊ æ ÊÝÓíÑ ÞÑÂä æ Òäϐí ÇäÈíÇÁ æ ÞíÇã ÇãÇã ÍÓíä (Ú) ÑÝÊå ÈæÏ æ ÍÊí ÈÑÇí í˜ ÈÇÑ "ÂÒÇÏí" ÑÇ ÌÒ ÏÑ ÊáÇÒã ÈÇ ÇÓÊÞáÇá æ ÌãåæÑí ÇÓáÇãí ãÚäÇ ä˜ÑÏ æ ÇÒ ÇÓÊÞáÇá åãæÇÑå ãÚäÇí ÚÏã ÊÚÈÏ ÛíÑ ÎÏÇ ÑÇ ãÑÇÏ ã흘ÑÏ – ˜å ÏÑ ÊÝÓíÑ áÇ Çáå ÇáÇ Çááå æÌæÏ ÏÇÑÏ - æ ÇÒ ÌãåæÑí ÇÓáÇãí äíÒ Í˜æãÊí æáÇíí ÑÇ ÏÑ äÙÑ ÏÇÔÊ ˜å ÞÇäæä ÇÓÇÓí Âä äå ÇÒ ÞæÇäíä ÝÑÇäÓå ˜å ÇÒ ÞÑÂä æ ÓäÊ ÑÝÊå ÔÏå æ äåÇÏåÇí Âä¡ ÈáÇ ÇÓÊËäÇÁ¡ æä ÇÞãÇÑí ˜å ÈÑ ÑÏ ÔãÓ æáÇíÊ ÝÞíå äÙÇã íÇÝÊåÇäÏ¡ Òãíäå ÑÇ ÝÞØ æ ÝÞØ ÈÑÇí ͘æãÊ ÔÑÚ ÝÑÇåã ãíÂæÑäÏ æ ÔÑÚ ÑÇ äíÒ ÏÑÓÊ åãÇä ØæÑ ãÚäÇ ã흘ÑÏ ˜å ÝÞåÇí ÓáÝ ˜ÑÏå ÈæÏäÏ æ Úáí ÇáÑÓã ÇáÞÏíã ÈÇÒ åã ÍæÒååÇí Úáãíå ÑÇ Èå ÝÞå ÌæÇåÑí ÏÚæÊ ã흘ÑÏ... æ ÞÓ Úáí åÐÇ.

Âä ÂÒÇÏí ˜å ÏÑ ˜äÇÑ ÇÓÊÞáÇá æ ÌãåæÑí ÇÓáÇãí ãÚäÇ ã흐íÑÏ æ ãÑÏã ÇíÑÇä ÈÑÇí Âä ÝÑíÇÏ ˜ÑÏäÏ åÑÒ ãÚÇÏá Liberty äíÓÊ. Çíä ÂÒÇÏí Èå ØæÑ ˜Çãá ÏÑ äÓÈÊ ÈÇ Ïíä ãÚäÇ íÏÇ ã흘äÏ æ ãÝåæã Âä äÝí Èäϐí ÛíÑ ÎÏÇÓÊ ˜å ÏÑ ãÑÇÊÈ ÈÚÏ æ ÏÑ ÍíËíÊ ÝÑÏí Èå "˜ãÇá ÇäÞØÇÚ" ãíÑÓÏ.

ÔÚÇÑ "ÍÒÈ ÝÞØ ÍÒÈ Çááå¡ ÑåÈÑ ÝÞØ ÑæÍ Çááå" ÑÇ ãÑÏã Èå Âä Ïáíá ÓÇÎÊäÏ ˜å ÚÏã æÇÈÓʐí ÞíÇã ÎæíÔ ÑÇ Èå åÑ ÍÒÈ æ ÏÓÊå æ ÓÇÒãÇäí ÈÑÓÇääÏ æ ãÇåíÊ ˜ÇãáÇð ãÑÏãí æ ÎæÏ ÌæÔ ÇäÞáÇÈ ÑÇ ˜å ÝÞØ ÇÒ ØÑíÞ ÑæÍÇäíæä æ ãÓÇÌÏ ÓÇÒãÇä íÇÝÊå ÈæÏ ÈíÇä ˜ääÏ. ãÑÏã ÇÓáÇã ÑÇ ãíÎæÇÓÊäÏ æ ÍÊí ÈÑÇí ÊÝÓíÑ ãÚäÇí ÇÓáÇã æ æäí ÊÍÞÞ Âä ÏÑ í˜ ÞÇáÈ Í˜æãÊí äíÒ Ôã Èå ÏåÇä ÍÖÑÊ ÇãÇã ÏÇÔÊäϺ æ ÇÑ äå¡ ˜ÏÇã ÂÒÇÏí¿

æ Çíä ÌãÇÚÊ ÂÎÑ ÑÇ ÈÇíÏ ÇäÕÇÝÇð ÈíÔÊÑ ÔÈíå Èå ãíÑÒÇ ãá˜ã ÎÇä ÏÇäÓÊ¡ ÊÇ ØÑ ˜ÈíÑ æ ãÓÊÔÇÑÇáÏæáå æ ÊÞí ÒÇÏå. íÚäí ˜ãí ÈÇåæԝÊÑ æ ÒíјÊÑ¡ ˜å áÇÇÞá æÞÊí ãíÎæÇåäÏ ãÇ ãáÊ ÚÞÈ ãÇäÏå ÏíäÏÇÑ æÇÓ ÑÇ ÑÇ Èå ÕÑÇØ ãÓÊÞíã ÇæãÇäíÓã åÏÇíÊ ˜ääÏ¡ äå ãËá ØÑ ˜ÈíÑ Èå Ý˜Ñ ÊÑÇÔÜÜÜÜÜíÏä ÇÌÈÜÜÜÜÜÇÑí ÑíԝåÇíãÇä ãíÇÝÊäÏ æ äå ãËá ˜ÓÑæí¡ ÞÑÂä æ ãÝÇÊíÍ æ äå̝ÇáÈáÇÛå ÑÇ ÂÊÔ ãíÒääÏ æ äå ãËá ÑÖÇ ÔÇå ÓÚí ã흘ääÏ ˜å Èå Êä ãÑÏã Èå ÒæÑ ˜áÇå åáæí æ áÈÇÓ ÇÑæÇíí ȁæÔÇääÏ æ ʘíååÇ æ ÍÓíäíååÇ ÑÇ ÊÚØíá ˜ääÏ æ ÇÏÑ ÇÒ ÓÑ ÒäÇäãÇä ÈѐíÑäÏ – ˜å ÇáÈÊå Êå ÏáåÇíÔÇä ÈÑÇí Çíä Ïæ ˜ÇÑ ÛäÜÌ ãíÑæÏ¡ ãäÊåÇ Èå Ñæí ãÈÇј ÎæÏÔÇä äãíÂæÑäÏ – æ äå... Èá˜å ã흘æÔäÏ ãÇ ÑÇ ÔíÑÝåã ˜ääÏ ˜å "ÇÓáÇã íÚäí ÂÏãíÊ (ÇæãÇäíÓã) æ ÔÑÚ íÚäí ÞæÇäíä ãÃÎæÐ ÇÒ ÝÑäíåÇ" ÑÇ ˜å ÏÓÊ ˜ã ÏÑíÇÝÊåÇäÏ ÏÑ Çíä ˜ÔæÑ ˜å ÎíáíåÇ ÏáÔÇä ãíÎæÇÓÊ ˜ÔæÑ á æ ÈáÈá æ ãíäíÇÊæÑ ÈÇÔÏ¡ åÑ ˜å ÈÇ æáÇíÊ æ ÚÒÇÏÇÑí ãÍÑã æ ÍÌÇÈ ÒäÇä æ ÑæÍÇäíæä ÏÑ ÈíÝÊÏ ÈÏæä Ô˜ ÈÑ ãíÇÝÊÏ.

ÛÑÈ ÈÇæÑÇä Çíä ãÑÒ æ Èæã¡ ÇÒ åãÇä ÏæÑÇä ãÓÊÔÇÑÇáÏæáå ÊÇ ˜äæä¡ ÂÏãåÇíí ÓØÍí¡ ÈÏæä ÊÍÞíÞ æ ÛÇÝá ÇÒ ÝÑå䐡 ÊÇÑíÎ æ ãÑÏã ÎæíÔ ÈæÏåÇäÏ. ÇíäåÇ ÈíÔÊÑíä ÏÔãäí ÑÇ ÈÇ äÇÕÑÇáÏíä ÔÇå ãíæÑÒäÏ¡ ÇãÇ ÇÑ ÏÑÓÊ ÏÞÊ ˜äí æǘäÔ ÎæÏÔÇä ÏÑ ÈÑÇÈÑ ÛÑÈ¡ ÇÒ Çíä æÌå ˜å ÝÊã¡ ÈÓíÇÑ ÇÈáåÇäåÊÑ ÇÒ ÇæÓÊ. æ ÇÑ ÓÝÑå ÏáÔÇä ÑÇ ÈÑÇíÊ ÈÔÇíäÏ¡ ãíÈíäí ˜å ÇãÇ ÑÖÇ ÞáÏÑ ÑÇ ÇÒ Êå Ïá ÏæÓÊ ãíÏÇÑäÏ æ ÈÓíÇÑ ÊÃÓÝ ãíÎæÑäÏ ˜å ÑÇ Çæ äÊæÇäÓÊ åãÇí ˜ãÇá ÂÊÇÊæј ÇÒ ÚåÏå æÙíÝå ÊÇÑíÎí ÎæíÔ ÈÑÂíÏ!

í˜í ÇÒ ãÚÇÏáÇÊ ãÝåæãí æ ÇÑÒÔí ˜å ÇáÞÇÆÇÊ ÑÓÇäåÇí ÛÑÈ ÇíÌÇÏ ˜ÑÏå Çíä ÇÓÊ: äÝí ÇÓÊÈÏÇÏ ãÓÇæí ÇÓÊ ÈÇ Ïãæ˜ÑÇÓí. Çíä ÂÊãÓÝÑ ÂääÇä ÛáÈåÇí ÈÑ ÇÐåÇä ÏÇÑÏ ˜å ÏÑ ÇíäÌÇ åãå ã흁äÏÇÑäÏ åÑ Í˜æãÊí ˜å ãæÑÏ ÊÃííÏ ãÑÏã ÈÇÔÏ Ïãæ˜ÑÇÊí˜ ÇÓÊ¡ æ ÈäÇÈÑÇíä¡ ÈÓíÇÑí ÇÒ ÏæÓÊÇä ÑÇ ÓÚí ÈÑ Çíä ÇÓÊ ˜å ȐæíäÏ æáÇíÊ ÝÞíå í˜ Í˜æãÊ Ïãæ˜ÑÇÊí˜ ÇÓÊ.

ÈÑÇí äÙÇã ÇÓáÇãí ÇÚØÇí ÂÒÇÏí ãØáÞ ˜å áíÈÑÇáíÓÊåÇ ãí ÎæÇåäÏ ãÓÇæí ÈÇ äÝí ÎæíÔÊä ÇÓÊ¡ ÑÇ ˜å ÇÕáÇð ÇÒ áæÇÒã Çíä ÂÒÇÏí "Çä˜ÇÑ Ïíä" ÇÓÊ. ÈÑÇí í˜ Í˜æãÊ Ïíäí¡ ÂÒÇÏí ãÚäÇíí ãÊäÇÓÈ ÈÇ ãÇåíÊ ÎæÏÔ ÏÇÑÏ æ ÇÕáÇð ÎäÏå ÂæÑ ÇÓÊ ÇÑ ãÇ ÈÎæÇåíã ͘æãÊ ãÇ "ÇÓáÇãí" ÈÇÔÏ ÇãÇ ÏÑ Úíä ÍÇá ÂÒÇÏí ÑÇ Âä ÓÇä ÊÝÓíÑ ˜äÏ ˜å ÏÑ ÌåÇä ÛÑÈ ãÚãæá ÇÓÊ. Âä ÂÒÇÏí ãÓÇæí ÇÓÊ ÈÇ Èäϐí äÝÓ ÇãÇÑå... æ ÇÕáÇð ÇØáÇÞ áÝÙ ÂÒÇÏí ÈÑ Âä ÇÔÊÈÇå ÇÓÊ.

Çíä ÂÞÇíÇä ÇÒ ÊÑÓ ÎæÏÔÇä ÈæÏ ˜å ÏÑ ÒãÇä Ì䐡 ØáÈ æÕæá ÍæÇáå ÂÒÇÏí ÑÇ ä˜ÑÏäÏ¡ ÑÇ ˜å Çã˜Çä ÏÇÔÊ æÞÊí ÑÒã ÂæÑÇä ÇÓáÇã ÎæÏ ÑÇ ÈÇ Ïæ ÏÔãä ÑæÈÑæ ÈÈíääÏ¡ ÏÑ åãÇä ÍÇá¡ ãÍÖÇð ááå í˜ ÂсíÌí ÌÇäÇäå åã Èå ÓãÊ ãÌáå "ÂÏíäå" Ôáí˜ ˜ääÏ æ Âä æÞÊ ÎÑ ÈíÇÑ æ ÈÇÞáÇ ÈÇÑ ˜ä!

Êæ ÑÇ Èå ÎÏÇ¡ ÇÑ ˜Óí ÍæÕáå ÏÇÑÏ¡ ÏÇÓÊÇä äåÏÇÑí ÌÒíÑå ãÌäæä ÑÇ ÈÑÇí Çíä ÂÞÇí ÂÓÇä ÑÓÊ [ãÓÚæÏ ÈåäæÏ] ÊÚÑíÝ ˜äÏ ÊÇ ÈÝåãÏ ˜å æäå ãí ÔæÏ ÊÇ ÂäÌÇ ÏÑ ÈÑÇÈÑ ÝÑãÇä æáí ÇãÑ ÚÇÏá æ ÕÇáÍ ÊÓáíã ÈæÏ ˜å ÑæÒåÇí ãÊãÇÏí ÏÑ ãÍíØ ˜æ˜í ˜å ÇÒ ÂÓãÇäÔ ÈÇÑÇä ÎãÇÑå åÇí ÔÕÊ æ åÔÊÇÏ æ ÕÏ æ ÈíÓÊ æ ÇäæÇÚ ÊæåÇí ÑæÓí æ ÝÑÇäÓæí æ ÈãÈ åÇí äǁÇáã ãí ÈÇÑÏ¡ ãÇäÏ æ ÊÓáíã ÏÔãä äÔϺ æ Çíä åãå ÑÇ ÝÞØ ÈÑÇí ÑÖÇí ÎÏÇ ÇäÌÇã ÏÇÏ¡ äå ÂÒÇÏí æ Ïãæ˜ÑÇÓí.

ãíÒÇä ÇÓÊÞÈÇá ÌæÇäÇä ÇÒ ÊݘÑí ˜å ÇÕØáÇÍÇð Âä ÑÇ "ÊÝ˜Ñ ÈÓíÌí" ãíäÇãäÏ Í˜ÇíÊ ÇÒ ÌÇÐÈíÊ ÝØÑí æ ÈÇØäí Ïíä¡ ÈÇáÎÕæÕ ÈÑÇí ÌæÇäÇä ÏÇÑÏ¡ ÑÇ ˜å ÌæÇäÇä "ÌÏíÏÇáÚåÏ äÓÈÊ Èå ãá˜æÊ" åÓÊäÏ æ Èå "ÝØÑÊ" äÒÏíߝÊÑäÏ. ÏÑ ãíÇä Çíä ÌæÇäÇä¡ åÓÊäÏ ˜ÓÇäí ˜å æä ÇÕÍÇÈ ãÞÑÈ ÑÓæá ǘÑã (Õ) ãÚÕæãÇäå æ ÏÑ ˜ãÇá ÊÞæÇ æ ØåÇÑÊ Òäϐí ã흘ääÏ æ Çíä ÏÑ ÒãÇäåÇí ÇÓÊ ˜å åãåí ÇÓÊÚÏÇÏåÇí ÔíØÇäí ÈÔÑ Èå ÝÚáíÊ ÑÓíÏå æ ÓÑÇÓÑ ˜Ñåí Îǘ ÏÑ Ìåä㠐äÇå ãíÓæÒÏ¡ äÇåí ˜å äÞÇÈí ãæÌå ÇÒ í˜ ÊæÌíå ãÊÏæáæŽí˜ äÙÑí ÑÇ äíÒ ÈÑ åÑå ÏÇÑÏ.

ÇäÓÇä ÇãÑæÒ ÇÑ å åäæÒ ãÈÏà ÔãÇÑÔ ÑæÒåÇ æ ÓÇáåÇ ÑÇ ÈÑ åÌÑÊ Çíä ÑÓæá æ ÊæáÏ Âä ÏíÑí äåÇÏå ÇÓÊ¡ ÇãÇ ÏíÑ ÞÏÑ ÇäÈíÇÁ ÑÇ äãí ÔäÇÓÏ æ ÊÇ Çíä Ìåá ÈÇÞí ÇÓÊ ÞÏÑ ÍÖÑÊ ÇãÇã (Ñå) ÑÇ äíÒ ÏÑ äÎæÇåÏ íÇÝÊ.

Ïåå ÔÕÊ Ïåå ÇãÇã Îãíäí (Ñå) ÈæÏ æ ÇÒ Çíä Ó ÏåååÇ åÑ å ÈíÇíäÏ Èå ÌÒ Çæ ÇäÊÓÇÈ äÎæÇåäÏ ÏÇÔÊ.

ÇÑ ÈÎæÇåíã ÕÇÏÞÇäå ÓÎä Ȑæííã¡ ÈÇíÏ ÝÊ ßå ÇÕáÇð Âäå ãÇ ã흐æííã ÈÑ ãÈÇäí äÙÑí ÏíÑí ãÊÛÇíÑ æ ÍÊí ãÊÖÇÏ ÈÇ ãÈÇäí äÙÑí ÊãÏä ÌÏíÏ ÇÓÊæÇÑ ÇÓÊ æ áÐÇ ÓÎä ãÇ ÑÇ ÈÇ Çíä ÚÞá ÇÚÊÈÇÑí íÇ ÔÈå ÊÝßÑí ßå ÍÇÕá ÇÑÊÈÇØÇÊ ÌåÇäí æ äÝæÐ ÝÑåä ãÓáØ ÇÑæÇíí ÇÓÊ äãíÊæÇä ÏÑíÇÝÊ æ ÇÑ ßÓí ÈÎæÇåÏ ÈÇ Çíä ÚÞá ÑæÒ æ ÈÑÇåíäí ÑíÔå ÑÝÊå ÇÒ ãÔåæÑÇÊ Úáãí ÈÇ ãÇ Èå æä æ ÑÇ ÈÑÎíÒÏ¡ ÑÇåí Èå ÍÞíÞÊ äÎæÇåÏ ÏÇÔÊ.

ãÇ ÈÇ Ôã Ïá Èå ÍíÇÊ ÏäíÇíí ÎæíÔ ãíäÑíã æ ÈÇ ãäØÞ ÇíãÇä æÙÇíÝ ÎæíÔ ÑÇ ÏÑ ÌåÇä ÏÑ ãííÇÈíã. ÇÑ ˜Óí ÈÇ Ôã ÓÑ Èå ãÇ ÈäÑÏ æ ÈÎæÇåÏ ÇÚãÇá ãÇ ÑÇ ÈÇ ãäØÞ ÚÞá ÙÇåÑÈíä ÊÌÒíå æ ÊÍáíá ˜äÏ¡ åÑÒ ÇÒ ÚåÏå ÔäÇÎÊ ãÇ ÈÑ äÎæÇåÏ ÂãÏ. Âäå ÇÈÑÞÏÑÊåÇ ÑÇ ÏÑ ÈÑÇÈÑ ãÇ Èå ÇÔÊÈÇå ãíÇäÏÇÒÏ åãíä ÇÓÊ. ãäØÞ ãÇ¡ ãäØÞ ÇãÇã ÍÓíä (Ú) ÇÓÊ æ ÇÑ ÏÔãä Çíä ÍÞíÞÊ ÑÇ ÏÑíÇÈÏ¡ åÑÒ ÏÑ ÇäÊÙÇÑ ÎÓʐí ãÇ äÎæÇåÏ ÈæÏ.

ãÔ˜ ÑäÌåÇí ÇäÞáÇÈ ÑÇ Èå ÏäÏÇä ˜ÔíÏåÇíã æ ÏÓÊ æ Ç ÏÇÏåÇíã ÇãÇ ÑåÇíÔ ä˜ÑÏåÇíã.


ãÇ ÏÑ Ñå ÚÔÞ äÞÖ íãÇä äßäíã * Ñ ÌÇä ØáÈÏ ÏÑíÛ ÇÒ ÌÇä äßäíã **ÏäíÇ ÇÑ ÇÒ íÒíÏ áÈÑíÒ ÔæÏ * ãÇ ÔÊ Èå ÓÇáÇÑ ÔåíÏÇä äßäíã

ãÍá ÏÑÌ ÊÈáíÛÇÊ ÔãÇ




چگونه عاق والدین نشویم ؟

چگونه عاق والدین نشویم ؟

عاق والدین چیست؟

 پاسخ :

الف- معنای عاق الوالدین

علامه مجلسی در شرح كتاب اصول كافی درباره معنای عاق والدین می نویسد: «عقوق والدین به این است كه فرزند، حرمت آن ها را رعایت نكند و بی ادبی نماید و آن ها را به سبب گفتاری یا رفتاری برنجاند و آزار و اذیت كند و در چیزهایی كه منع شرعی و عقلی ندارد، از آن ها نافرمانی كند؛ چه این كه در بیان امام صادق علیه السلام آمده است كه كم ترین ناسپاسی والدین، گفتن «اُف» است ... . نگاه تند به پدر و مادر، محزون ساختن آن ها و ترك وظایف حتمی در قبال آن ها مثل برآورده نساختن نیازهای مالی والدین در صورت نیاز نیز از موارد عاق شدن فرزندان معرفی شده است .

و به بیانی خلاصه: هر كارى كه موجب ایذا و اذیت والدین گردد، به معناى عاقّ والدین است، مگر در مواردى كه تكلیف واجب یا حرامى باشد، و به انسان دستور مخالفت با آن را بدهند( اسفتائات از حضرت آیة الله مكارم شیرازی دامَت بَرَكاتُه)

 

ب- برای آگاهی بیشتر به برخی وظایف فرزندان در برابر والدین توجه كنید :

وظایف فرزندان نسبت به والدین

1- اطاعت از والدین

1) قَالَ أَمِیرُ الْمُومِنِینَ(علیه السلام):إِنَّ لِلْوَلَدِ عَلَى الْوَالِدِ حَقّاً وَ إِنَّ لِلْوَالِدِ عَلَى الْوَلَدِ حَقّاً فَحَقُّ الْوَالِدِ عَلَى الْوَلَدِ أَنْ یطِیعَهُ فِی كلِّ شَیءٍ إِلَّا فِی مَعْصِیةِ اللَّهِ سُبْحَانَهُ وَ حَقُّ الْوَلَدِ عَلَى الْوَالِدِ أَنْ یحَسِّنَ اسْمَهُ وَ یحَسِّنَ أَدَبَهُ وَ یعَلِّمَهُ الْقُرْآن(نهج‏البلاغه، حكمت 399)

همانا فرزند را به پدر، و پدر را به فرزند حقّى است. حق پدر بر فرزند این است كه فرزند در همه چیز جز نافرمانى خدا، از پدر اطاعت كند، و حق فرزند بر پدر آن كه نام نیكو بر فرزند نهد، خوب تربیتش كند، و او را قرآن بیاموزد. (نهج البلاغة-ترجمه دشتى، ص: 727)

هر كه بامداد پدر و مادر از او راضى باشند دو در از بهشت به رویش باز است، و همچنین هنگام عصر. و اگر یكى از آنها از وى راضى باشد یك در به رویش باز است؛ و هر فرزندى كه بامداد یا پسین پدر و مادر از او خشمگین باشند دو در از جهنم به رویش باز است، و اگر یک كدام ناراضى باشد یک در

 

2- برّ ونیكی به والدین

در روایتی از امام صادق علیه السلام می‌خوانیم:

بِرُّ الْوَالِدَینِ وَاجِبٌ فَإِنْ كَانَا مُشْرِكَینِ فَلا تُطِعْهُما وَ لَا غَیرَهُمَا فِی الْمَعْصِیةِ فَإِنَّهُ لَا طَاعَةَ لِمَخْلُوقٍ فِی مَعْصِیةِ الْخَالِق( الخصال ج‏2 608 )

‏ نیكى رسانیدن به پدر و مادر واجب است. و هر گاه مشرك باشند نه ایشان را و نه دیگرى را در معصیت خدا فرمان بردارى مكن چون براى مردم در مورد گناهكارى خدا فرمان بردارى نیست( خصال-ترجمه مدرس گیلانى، ج‏2، ص: 234)

3- حقیقت احسان به والدین

 

احسان چیست؟

عَنْ أَبِی وَلَّادٍ الْحَنَّاطِ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ بِالْوالِدَینِ إِحْساناً (بقره-83) مَا هَذَا الْإِحْسَانُ فَقَالَ: الْإِحْسَانُ أَنْ تُحْسِنَ ُحْبَتَهُمَا وَ أَنْ لَا تُكلِّفَهُمَا أَنْ یسْأَلَاك شَیئاً مِمَّا یحْتَاجَانِ إِلَیهِ وَ إِنْ كانَا مُسْتَغْنِیینِ[كافى، ج2، ص158) امام صادق(علیه السلام)فرمود: احسانِ به والدین این است كه وقتى چیزى از تو مى‏خواهند آنها را به زحمت نیندازى؛ گرچه بى‏نیاز هستند، حاجت آنان را برآور .

والدین
آثار احسان به والدین

احسان به والدین آثار متعددی دارد كه كه ما در اینجا چند نمونه از احادیثی كه در این زمینه است را ذكر می‌كنیم:

احسان به والدین بالاترین مصداق صله رحم است و عمر را طولانى مى‏كند.[بحار الأنوار، ج74، ص80)

 

احسان به والدین در نسل تأثیر دارد

در روایتی از امام صادق علیه السلام می خوانیم:بَرُّوا آبَاءَكُمْ یبَرَّكُمْ أَبْنَاۆُكُم‏( أمالی الصدوق ص 288 )

نیكى كنید با پدرانتان تا بشما نیكى كنند پسرانتان وسعتِ رزق و روزى و آسان شدنِ سكراتِ مرگ از آثار احسان به والدین است( امالى شیخ صدوق-ترجمه كمره‏اى متن 288 )

آسانی سكرات موت

قَالَ الصَّادِقُ(علیه السلام):من أحب أن یخفف الله عز و جل عنه سكرات الموت فلیكن لقرابته وصولا و بوالدیه بارا فإذا كان كذلك هون الله علیه سكرات الموت و لم یصبه فی حیاته فقر أبدا[أمالى صدوق، ص389

- قَالَ الصَّادِقُ(علیه السلام):یأْتِی یوْمَ الْقِیامَةِ شَیءٌ مِثْلُ الْكبَّةِ فَیدْفَعُ فِی ظَهْرِ الْمُومِنِ فَیدْخِلُهُ الْجَنَّةَ فَیقَالُ هَذَا الْبِرُّ[كافى، ج2، ص158) قیامت چیزى مثل ابر مۆمن را تا بهشت راهنمایى مى‏كند. مى‏پرسند این علامت چیست؟ مى‏گویند: احسان به والدین].

در حدیث مى‏خوانیم: هر نگاه رحمت به والدین پاداش حجّ مقبول دارد.[میبدى)

امام باقر(علیه السلام)فرمود: فرزندى كه پدرش را از دست بدهد و نسبت به دیون او بى‏تفاوت باشد و برایش استغفار نكند، عاق مى‏شود و حتّى اگر در زمان حیات والدین عاق شده باشد، با پرداخت دیون آنها و استغفار براى آنها او برّ به والدین كرده است

4- احترام به والدین

1- احسان در پیرى

بِالْوالِدَینِ إِحْساناً إِمّا یبْلُغَنَّ عِنْدَك الْكبَرَ أَحَدُهُما أَوْ كلاهُما[اسراء/23].

2-مراعات روحیه آنان:

فَلا تَقُلْ لَهُما أُفٍّ[اسراء/23].

3- تواضع كردن:

وَ لا تَنْهَرْهُما[اسراء/23].

4-خوش‏برخوردى

وَ قُلْ لَهُما قَوْلاً كرِیماً[اسراء/23].

5-تواضع عملى:

وَ اخْفِضْ لَهُما جَناحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ[اسراء/24).

6-دعاى به آنها

وَ قُلْ رَبِّ ارْحَمْهُما كما رَبَّیانِی صَغِیراً[اسراء/24].

نذری در ظروف یکبار مصرف

 

 2- احسان و نیكی بعد از وفات

1) قَالَ رَسُولُ اللَّهِ(صلی الله علیه و آله):سَیدُ الْأَبْرَارِ یوْمَ الْقِیامَةِ رَجُلٌ بَرَّ وَالِدَیهِ بَعْدَ فَوْتِهِمَا[بحارالأنوار، ج71، ص86].

قَالَ الْبَاقِرُ(علیه السلام):إِنَّ الْعَبْدَ لَیكونُ بَارّاً بِوَالِدَیهِ فِی حَیاتِهِمَا ثُمَّ یمُوتَانِ فَلَا یقْضِی عَنْهُمَا دُیونَهُمَا وَ لَا یسْتَغْفِرُ لَهُمَا فَیكتُبُهُ اللَّهُ عَاقّاً وَ إِنَّهُ لَیكونُ عَاقّاً لَهُمَا فِی حَیاتِهِمَا غَیرَ بَارٍّ بِهِمَا فَإِذَا مَاتَا قَضَى دَینَهُمَا وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمَا فَیكتُبُهُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بَارّاً[كافى، ج2، ص163].

امام باقر(علیه السلام)فرمود: فرزندى كه پدرش را از دست بدهد و نسبت به دیون او بى‏تفاوت باشد و برایش استغفار نكند، عاق مى‏شود و حتّى اگر در زمان حیات والدین عاق شده باشد، با پرداخت دیون آنها و استغفار براى آنها او برّ به والدین كرده است.[بحار الأنوار، ج74، ص59)

5- كمك و انفاق به والدین

یسْأَلُونَكَ مَاذَا ینفِقُونَ قُلْ مَا أَنفَقْتُم مِّنْ خَیرٍ فَلِلْوَالِدَینِ وَالأَقْرَبِینَ وَالْیتَامَى وَالْمَسَاكِینِ وَابْنِ السَّبِیلِ وَمَا تَفْعَلُواْ مِنْ خَیرٍ فَإِنَّ اللّهَ بِهِ عَلِیمٌ- از تو سۆال مى‏كنند چه چیز انفاق كنند؟ بگو: «هر خیر و نیكى (و سرمایه سودمند مادى و معنوى) كه انفاق مى‏كنید، باید براى پدر و مادر و نزدیكان و یتیمان و مستمندان و درماندگان در راه باشد.» و هر كار خیرى كه انجام دهید، خداوند از آن آگاه است.( لازم نیست تظاهر كنید، او مى‏داند)»(بقره،آیة215) همانطور كه می‌بینید والدین در صدر جدول است.

امام صادق(علیه السلام)فرمود: احسانِ به والدین این است كه وقتى چیزى از تو مى‏خواهند آنها را به زحمت نیندازى؛ گرچه بى‏نیاز هستند، حاجت آنان را برآور

 

6- ادب نسبت به والدین

در ورایتی از پیامبر اكرم صّی الله علیه و آله وارد شده است:

مَا مِنْ وَلَدٍ بَارٍّ ینْظُرُ إِلَى وَالِدَیهِ نَظَرَ رَحْمَةٍ إِلَّا كَانَ لَهُ بِكُلِّ نَظْرَةٍ حِجَّةٌ مَبْرُورَةٌ قَالُوا یا رَسُولَ اللَّهِ وَ إِنْ نَظَرَ كُلَّ یوْمٍ مِائَةَ مَرَّةٍ قَالَ نَعَمْ اللَّهُ أَكْبَرُ وَ أَطْیب (روضة الواعظین و بصیرة المتعظین ج‏2 ص 368 ) ‏

هیچ فرزند نیكوكارى نیست مگر اینكه چون یك نظر رحمت به پدر و مادر افكند براى او پاداش حجى پذیرفته است. گفتند: اى رسول خدا! و اگر در هر روز صد بار بنگرد؟ فرمودند: آرى و خداوند بزرگتر و مهربان‏تر است( روضة الواعظین-ترجمه مهدوى دامغانى ص 587 )

7- مدارا با والدین

امام رضا(علیه السلام)فرمود: گر چه والدین در خط نیستند، ولى با آنها مدارا كن.[مرآة العقول، ج8، ص 418)

8- تشكر از والدین

قَالَ الرِّضَا(علیه السلام):مَنْ لَمْ یشْكرْ وَالِدَیهِ لَمْ یشْكرِ اللَّهَ[خصال صدوق، ج1، ص156)

هر كس از پدر و مادر خود سپاسگزار نباشد خداى را سپاسگزار نیست (خصال-ترجمه فهرى، ج‏1، ص: 174)

9- جلب رضایت والدین

در روایتی از پیامبر اكرم صلّی الله علیه و آلة وارده شده است كه:

من أصبح مرضیا لأبویه أصبح له بابان مفتوحان إلى الجنّة، و من أمسى مثل ذلك و إن كان واحدا فواحد، و من أصبح مسخطا لأبویه أصبح له بابان مفتوحان إلى النار، و من أمسى مثل ذلك، و إن كان واحدا فواحد.(تحریر المواعظ العددیة ص175)

هر كه بامداد پدر و مادر از او راضى باشند دو در از بهشت به رویش باز است، و همچنین هنگام عصر. و اگر یكى از آنها از وى راضى باشد یك در به رویش باز است؛ و هر فرزندى كه بامداد یا پسین پدر و مادر از او خشمگین باشند دو در از جهنم به رویش باز است، و اگر یک كدام ناراضى باشد یک در . (نصایح ص 79 )

äæÔÊå ÔÏå ÏÑ ÊÇÑíÎ 91/04/19 ÓÇÚÊ 7 AM Èå Þáã ميےرحكيےم [ÇÏÇãå ãØáÈ . . .]
ÚäÇæíä ÂÎÑíä ãØÇáÈ ÇÑÓÇáí